Hulp aan vluchtelingen

CRR heeft ten doel: vluchtelingen waar ook ter wereld een helpende hand te bieden en het leven van iedere vluchteling aangenamer te maken...

Vrijwilligers gezocht

Ga mee met een levensveranderende hulpmissie van Christian Refugee Relief!

previous arrow
next arrow
Slider
Zet een sponsor-actie op touw
Volg ons op social media
Neem ons werk mee in uw gebed
Ga mee met 1 van onze reizen
Support ons
met een gift
Support ons met goederen
Slider

MISSIE 24 Lesbos - 1e blog

CRR is dankbaar dat missie 24 toch van start is kunnen gaan afgelopen maandag 9 maart. Ondanks de spanningen op Lesbos is het een goede keuze geweest. Het 24e missieteam heeft heel de week dankbaar werk gedaan binnen kamp Moria. Vanwege de spanningen worden de blogs pas aan het einde van de missie via de social media kanalen gedeeld. Hieronder dankbaar de 1e blog!

Maandag morgen 9 maart, kwart voor drie gaat de wekker, het begin van missie 24 naar Lesbos. Afgelopen week was het spannend of we wel of niet konden gaan in verband met de onrust op het eiland. Na veel gebed en ons vertrouwen stellen op Hem is zaterdag besloten te gaan om te doen wat op ons pad komt.

Om half 6 ontmoeten we elkaar als groep op Schiphol, de sfeer zit er meteen in. Koffers inchecken, door de douane gelukkig zonder tegenslag. Dan eerst een bakkie koffie en wachten in de gate tot we kunnen boarden.
Voor nu is het ook nog afwachten hoe de missie zal verlopen, of we meteen naar de studio’s kunnen of eerst nog in een hotel zullen verblijven. Wat onze werkzaamheden zullen zijn en wanneer we aan de slag kunnen.
Met elkaar bidden we om een veilige reis, bescherming en een zegen over dat wat we zullen gaan doen.
Jelle leest ons nog een mooi stukje voor, de strekking is dat we op avontuur gaan onder de bescherming en leiding van een Reisleider met een hoofdletter.

Na twee overstappen en goede vluchten landen we om half 4 locale tijd in Mytilini op Lesbos. Ruben staat ons op te wachten. Hij is coördinator bij eurorelief onder deze organisatie zullen wij werken op het kamp. Hij is een oud collega van de Leger Des Heils mensen. De huurauto’s worden opgehaald en we rijden naar onze overnachting studio’s. Kamers worden verdeeld, koffers neergezet, we komen bij van de reis en de eerste boodschappen worden gedaan.

Om half 6 wandelen we richting kitchen bite een restaurant. Als enige gasten worden we uitstekend bedient en krijgen we heerlijk eten.
Dat we de enige gasten zijn komt door het feit dat dit restaurant normaal meerdere vrijwilligers groepen ontvangt, maar deze zijn er nu niet.
Ruben eet met ons mee en vertelt wat over hoe de week eruit gaat zien voor ons. We genieten van heerlijk eten en de gezelligheid met elkaar.

Bij terug komst gaat ieder vrij snel richting bed om uit te rusten van de lange dag.

Dinsdag 10 maart: we starten de dag met een heerlijk ontbijt buiten. Daarna trekt iedereen zijn eigen plan om de ochtend door te komen. Een aantal toeren over het eiland met de auto en wij besloten met het andere deel een wandeling te maken langs de prachtige kustlijn. Mooie bloemen heerlijke geuren, we genoten van de natuur en dat wat we zagen.

We lunchen buiten, en maken ons klaar om de briefing te ontvangen. Maar dan... waar is mijn schoen... 1 staat op het terras maar de andere nergens te vinden. Er liepen hier net twee honden... euhm.. Victoria de dochter van de eigenaar van de studio’s is behulpzaam en wil mijn schoen zoeken. Wij moeten vertrekken en gelukkig mag ik van de schoonmaakster een paar schoenen lenen.
Dit kan alleen mij overkomen....

Om 1 uur werden we in het community centrum van eurorelief verwacht. Daar ontvingen we van Ruben een briefing over de achtergrond informatie van het kamp en wat onze werkzaamheden worden. We zullen kortere diensten draaien dan normaal omdat alle hulp verlening langzaam weer op gang komt.

We moesten langs het gemeente kantoor om ons te registreren als vrijwilliger.

Daarna rijden we naar moria en ontvangen we een rondleiding op het kamp. De eerste indrukken worden opgedaan. Vol, heel veel mensen overal om je heen. Het doet denken aan een sloppenwijk. Kinderen op straat spelend. De vindingrijkheid van de mensen valt op, want we lopen door een echte winkelstraat. Een heerlijk Afghaans versgebakken brood word gekocht en met smaak opgegeten.

We horen meerdere keren: ‘welkome back eurorelief!’
Ruben vertelt ons over de verschillende zones in het kamp, waar alles te vinden is en wat belangrijk is om te weten om morgen aan de slag te gaan.

We komen terug en bedenken ons dat het met het zonnetje er best vredig uitzag allemaal, maar nu het donker word en wij heerlijk eten kunnen. Zitten zij in hun tentje omdat het daar veilig is en buiten niet, of staan ze uren in de rij om wat eten te bemachtigen. Wat een contrast.....

En mijn schoen.... niet in de kamer, dan maar opzoek naar een chauffeur om nieuwe schoenen te kopen. Ik loop nog even de gemeenschappelijke ruimte in en gelukkig daar staat tie..... Thank You!

ANBI

Stichting Christian Refugeerelief heeft de ANBI-status toegewezen gekregen.

NL74 RABO 0306633183 t.n.v. Christian Refugee Relief